De pijl die het zwijn velde,
is die van meester Ichimonji.
Laten we dit heldenfeit vieren.
Het beest
dook opeens voor mij op.
Mijn paard steigerde,
ik viel op de grond, hoe kon ik richten?
Vader.
Gaan we dat beest hier bereiden?
Bah! Een oud zwijn.
Zijn vlees is taai, het stinkt.
Oneetbaar.
Net zoals de oude Hidetora.
Zou je die eten?
Nee. Een taaie rakker.
En ik heb met jullie gejaagd.
Het is om onze vriendschap te bezegelen.
Dat is waar.
Ik hoop mijn dochter aan uw zoon Saburo uit te huwelijken,
de banden met de Ichimonjis en de Ayabes te versterken.
Jawel.
Dat is ook mijn bedoeling.
Meester Ichimonji, dit is een prachtige kans.
Geef ons antwoord:
voor Saburo, neemt u...
mijn dochter of die van meester Ayabe?
Lastig.
Twee prinsessen
en een enkele prins.
Als Jiro, de jongste, maar vrij was.
Kyoami.
Hé! Vrolijk ons op.
Van die berg daar,
en van die andere berg,
die met sprongen naar beneden springt?
Met op de kop twee spitse oren?
Een konijn?
Kyoami, is dat een konijn?
Twee, niet?
Voor vaders maal.
Zij komen echt van beide bergen.
Saburo! Boef!
Genoeg praatjes!
Uw vader lijkt moe.
Laten we wachten tot hij wakker wordt.
Dat is niets voor hem.
Gelegenheidsslaap.
Wat kon hij na de smaad
van Saburo anders doen?
Een jacht was genoeg.
Vreemd.
Vroeger zou zo'n verovering hem niet hebben uitgeput.
We hebben gasten.
Kyoami maak hem wakker.
Het is vader,
ik ben ongerust.
Hij snurkt erg zachtjes.
Vader wat is er?
Heeft u pijn?
Vader...
Een droom...
Ik heb gedroomd,
een wilde heide...
en in deze wilde heide,
waar ik ook ga... geen levend wezen.
Ik schreeuwde, ik tierde,
niemand gaf antwoord.
Ik was alleen...
alleen op de wereld.
Ik rilde...
belachelijk...
De stem van Taro bracht me weer tot mezelf.
Voor mij, mijn kinderen...
Taro was er,
met Jiro...
en Saburo ook.
Vader. U opeens zo te zien.
Ik walg ervan.
Let op je woorden!
Wees blij dat hij aan ons denkt!
Maar ik kan
het ook niet geloven.
Zich beperken tot het u gehoorzamen.
Vader, is dat wat u wilt?
Wacht.
Al sinds lang
denk ik hierover.
Ik ga het jullie zeggen.
Het moment is geschikt, de plaats ook.
Om hun dochter te huwen
zij Fujimaki en Ayabe hier.
Laat ze komen.
Ik, Hidetora Ichimonji,
ben geboren in een klein fort in de bergen.
De vlakte viel ten prooi aan talloze oorlogen
tussen alle clans.
Als zeventienjarige
werd ik meester van dat fort.
Vijftig jaar lang
heb ik voor deze vlakte gestreden
en hees onze vlag op dat kasteel daar.
En ik heb
onophoudelijk met deze beide heren gestreden.
Het is tijd met hen
vriendschap te sluiten en onze strijdrossen te kalmeren.
Maar de oude Hidetora
is reeds zeventig.
Daarom verklaar ik thans...
dat mijn zoon Taro de clan gaat leiden.
Meester! Zo snel? - Meester!
Mijn besluit is weloverwogen.
Het werd tijd dat...
ik me terug ga trekken
en de last van dit domein aan de jongeren overlaat.
Luisteren jullie allemaal: de tijd is aangebroken.
Ik herhaal nogmaals.
Hier is Taro chef van de Ichimonji
en van hun gronden.
Ik geef hem de slottoren,
ik ga in de vesting wonen.
Ik houd dertig mannen,
met de titel en rang van Grote Meester.
Taro heeft alle macht over de gronden en de cavalerie.
Gaat u allen, gehoorzaamt!
Ik zal gehoorzamen.
Maar wat blijft er voor ons, Jiro en Saburo,
over?
Voor jullie, Jiro en Saburo,
de beide andere kastelen
en de omliggende grond.
Jullie maken die sterker
en jullie moeten Taro bijstaan.
Uitgenodigd op het eerste kasteel,
op het tweede of op het derde.
Zo kan ik van het leven genieten.
Beklaag de ouderdom.
Ik zou iets willen zeggen.
Ik eerbiedig uw wil
om de leiding van de clan over te dragen,
maar verzoek u ervan af te zien.
Waarom?
Ik ben, inderdaad, de oudste
maar het is te zwaar
om deze gronden te besturen.
Ik heb de god van de oorlog
gebeden om u honderd jaar te laten leven,
al moest ik dat met mijn leven betalen.
Wat praat hij mooi.
Ik zou dat niet durven,
ik ben te verlegen.
Wat een verwrongen geest.
Wil je zeggen dat Taro
probeert me te flatteren?
Vader, let niet op Saburo.
Ik ben het met Taro eens.
Onze dierbaarste wens is
dat onze vader ons beschermt.
Voor zijn rust moeten wij hem beschermen
tegen de pijlen van deze wereld.
Goed gezegd.
Geef me die pijIkoker.
Breek hem.
Lukt het je?
Nu...
gebundeld. Probeer maar.
Een pijl kun je breken,
maar niet drie pijlen tegelijk.
Als Taro, alleen, in gevaar was,
zou jullie vereende kracht
de clan en het domein redden.
Vader, zelfs gebundeld, kun je drie pijlen breken.
Wat een verwrongen geest.
Nog meer praatjes!
Die praatjes komen van u.
U slaat wartaal uit.
Absoluut, u bent seniel of gek.
Houd je mond!
Ik ben je vader.
Wat heb ik voor geks gezegd?
Wat heb ik voor seniels gezegd?
Ik kom erop terug:
wat denken jullie dat deze wereld is?
Overleven zonder god noch gebod!
Ik weet dat allemaal. - Natuurlijk.
U heeft zoveel bloed vergoten,
en meedogenloos geleefd.
Wij zijn ook kinderen van deze tijd, het einde van de wereld.
En u rekent op ons omdat wij uw zonen zijn?
Voor mij vader, bent u slechts een gek.
Een seniele gek!
Dan zijn we zover.
Je zegt dat je eens
je vader zou kunnen verraden?
Nog een dwaasheid.
Verraadt een verrader zich?
Praat je ook voor je broers?
Zijn zij jaloers op de oudste?
Is dat het doel van je laster?
Pas op: je gaat te ver.
Vader, de drie pijlen zijn al gebroken.
Binnenkort zullen drie broers elkaar doden.
Wat een schande.
Jij hoont mijn wensen.
Ouders noch kinderen houden stand in deze wereld?
Goed! Iedere band tussen ons is verbroken!
Voortaan ben je een vreemdeling.
Verdwijn uit mijn ogen!
Wat zegt u?
Zwijg, Tango.
Het is Saburo die mij het liefste is
en die ik heb verwend.
Het is mijn fout: zijn arrogantie, zijn brutaliteit!
Te laat voor spijt!
Als het vlees verrot is,
snij het weg!
Ik smeek u!
Meester Saburo is levendig,
zelfs oneerbiedig.
Maar zijn oprechtheid pleit voor hem!
Luister goed, u zult zien: hij spreekt de waarheid
en heeft geen ongelijk. - Zwijg!
Ik spreek vrijuit!
Ga weg!
Ik blijf!
Hoe durf je!
Bent u gek, meester?
Mijn plicht is openhartigheid.
Uw zwaard weerhoudt me niet! - Boef!
Ik smeek u, zie van deze impuls af!
Je bent net zo onbeschaamd als Saburo.
Verdwijn!
Vader!
Wat een onheil.
Wat gaat u doen?
Nee, het onheil is voor vader.
Als ik eraan denk wat hem te wachten staat...
Tango, je bent een idioot.
Waarom? - Om je ook te laten verbannen.
Je moest vader niet verlaten,
wat er ook gebeurt.
Ik hallucineer! Worden we vervolgd?
Hé, daar!
Waarom vlucht je, schoonzoon? - Schoonzoon, ik?
Luister.
Jullie hebben je de woede van je vader op de nek geaald,
Ayabe en ik hebben alles gezien en gehoord.
Jullie zijn in ongenade, zonder grond, zowat bedelaars.
Pardon!
Ik wilde zeggen...
Het is duidelijk! Geen bedelaar voor...
zijn dochter...
Natuurlijk niet.
Nee! Wacht!
Zeker, Ayabe ziet van dat huwelijk af.
Maar op de terugweg naar huis,
vond ik uw gedrag verrassend.
Uw manier van praten beviel me,
uw karakter eveneens.
U bent de schoonzoon die ik wil.
Ik ben op mijn schreden teruggekeerd, maar u vluchtte.
Bent u geïnteresseerd?
Hoe kan ik weten...
Kom ga met mij mee en denk erover na.
Tango! Jij bent net zo!
Wat een karakter!
Kom ook, ik heb je nodig.
Ik ben u erg dankbaar,
maar ik kan het niet aannemen.
Zelfs vermomd,
zal ik mijn meester nooit verlaten!
Wat is er?
De favorieten van Hiddetora weigeren uw gevolg.
Schandalig!
Ik ben voortaan de meesteres hier!
Hoe durven ze?
Mijn vrouwen geknield
voor de vrouw van Taro!
Ondraaglijk!
Hoe dat zo?
U heeft hem dit kasteel gegeven.
Ja of nee?
Ik geef je mijn huis! Ik geef je mijn grond!
Het dorpshoofd is een weldoener!
Hij eindigt in de velden
als vogelverschrikker!
Ben ik gek?
Pardon! Ik ben de gek!
Het mikpunt van spot, om u te dienen!
Ik loop in een kringetje,
en jullie ook!
Hoe durf je!
Kaede.
Deze grond is van mij.
Wat is het landschap veranderd!
Ik dacht dat de banier
daar hing.
Ja. Met de helm en het harnas van vader.
Waar zijn ze?
Ik heb die aan deze mensen gegeven.
Het harnas is niet erg,
maar de banier...
Meester,
de banier volgt het hoofd van de clan.
Maar vader behoudt zijn titel en rang.
Zonder dat ben je slechts een schaduw.
Wat zeg je?
Vader heeft het duidelijk gezegd:
Taro is het hoofd van de clan.
In dat geval...
handel als een chef.
Hé daar!
Willen jullie de banier?
Belachelijk! Geven en terugnemen!
Bevel van meester Taro!
Die meester, een kalebasfles in de wind,
van de ene kant,
naar de andere.
En hop en hop, en hop en hop!
Aan de slottoren,
een bengelende holle kalebasfles!
Grappig, hè?
Boef! Ik zal je leren!
Die meester, een kalebasfles in de wind...
Grappig, hè?
Van de ene kant,
naar de andere!
En hop en hop, en hop en hop!
Aan de slottoren,
een bengelende kalebasfles.
Grappig, hè?
Wie is dat?
Ik ben het, Ogura!
Bericht van de slottoren:
meester Taro houdt een familiereünie
voor de overdracht.
Met jullie aanwezigheid,
en die van Ikoma.
Wat! Een familiereünie! Met ons alleen?
Schoonvader, alstublieft,
neem hier plaats.
Moet ik onder u gaan zitten?
Wie ben ik voor u?
De vader van mijn echtgenoot.
Is dat alles?
De Grote Meester is dood?
Meent u dat?
Het is mij ernst.
Ik behoud mijn titel en rang,
ben je dat vergeten?
Nee, verre van...
u bent het vader, die mij de volmacht heeft gegeven.
Dat vergeet u.
Wat zeg je?
Ik heb je de slottoren gegeven,
mijn gevolg is kleiner.
Het is zeker klein in aantal,
maar luidruchtig genoeg.
Wat is dat voor lied?
Hoe kan ik zo gehoorzaamd worden?
Deze krijgers zijn ongeschoold,
zij vermaken zich al zingend!
Er zijn grenzen!
Dit is een spotlied op mij.
De schrijver moet worden gestraft.
Mijn wacht verdedigde me en u heeft hem gedood.
Ik kan dat niet dulden.
Dit keer sluit ik de ogen
maar je moet beloven
dat het de laatste keer is.
Na te hebben getekend,
moeten jullie het bezegelen met je bloed.
Zweren?
Wat een onzin!
Lees het voor.
Zweer...
Clausule 1.
Ik draag het eigendom van de Ichimonjis over aan Taro.
Clausule 2.
Ik draag aan Taro de leiding van onze clan over.
Clausule 3.
Hoewel ik zijn vader ben,
onderwerp ik mij aan hem
en zal dienovereenkomstig handelen.
Ik zweer het voor de goden.
Dat elke meineed wordt gestraft.
Moet ik met mijn bloed tekenen?
Dit vod?
Alle clausules,
voor Fujimaki en Ayabe,
heeft u zelf verkondigd.
Tekenen of niet, wat maakt 't uit!
Ben jij mijn zoon?
Wat bedoelt u?
Is dit de houding van een zoon?
De hen laat de haan kraaien
van plezier!
Ik blijf niet hier.
Ik heb nog een zoon.
Dank voor je komst.
Ik ben hier geboren en getogen,
ik heb dit kasteel verlaten
om met je te trouwen.
Dit huwelijk verslapte het wantrouwen van mijn naasten.
Hidetora heeft ze vermoord.
En nu ben ik hier terug.
Lang heb ik hierop moeten wachten.
Hier heeft mijn moeder zelfmoord gepleegd.
Vader is op weg.
Ze hebben hem eruit uitgegooid.
Taro zegt dat
het gevaarlijk is hem te ontvangen.
Ikoma, vaders raadgever, weet alles.
Deze hardheid is niets voor Taro.
Maar u, meester,
waarom doet u niets?
Dat is waar.
Het komt u toe de clan te leiden.
Taro is onbekwaam.
Het is de kans van uw leven.
En zouden jullie op mij speculeren?
Zeker!
Geen enkele hond volgt een slechte jager.
Of wordt diens prooi!
Maar die janken!
Dat heeft me altijd gehinderd.
Twaalf maanden later geboren,
moet ik mijn hele leven in zijn schaduw staan?
Laten we ons bevrijden!
Bravo, meester!
Rustig!
Luister naar mij:
mijn broer gaat wel.
Zijn vrouw, zij is een probleem.
Dat is waar.
Zij is perfect voor u.
Neem haar hem af.
Wat cynisch.
Maar eerst vader nog.
Hij heeft dertig krijgers,
die ieder tweeduizend waard zijn.
En die zijn in aantocht.
Wat doen we?
Doe open!
Het is Hidetora!
De Grote Meester is er!
Ik wil eerst Sué zien.
Zeg tegen Jiro dat ik hem wil zien.
Sué.
Eer aan het eeuwige Paradijs van het Westen,
en de zesendertig miljard betogingen,
barmharige Boeddha ter ere,
Amida Butsu.
Ik wist dat je hier was!
Schoonvader.
Zonder omhaal.
Dat is lang geleden.
Laat je gezicht zien.
Steeds dezelfde triestheid,
die mij steeds weer mijn hart breekt.
En nu nog meer.
Ik heb jouw kasteel in brand gestoken met je hele familie.
En dan kijk je me zo aan!
Haat zou
makkelijker te dragen zijn.
Alsjeblieft, haat mij!
Ik haat u niet.
Onze levenscyclus
ligt in de hand van Boeddha.
Alweer Boeddha?
Er is geen Boeddha meer in ons verachtelijke tijdperk
waarin woede zegeviert.
Reken niet op zijn medelijden!
Daar ben je, Jiro!
Ik zal je gast zijn!
Taro stelt me teleur.
Ik weet alles van mijn broer.
Door een brief van Taro?
Uw manschappen zouden onhandelbaar en grof zijn!
Ik moet u als zoon verwelkomen
maar ik kan uw mensen niet hier
ontvangen.
Wat zeg je?
Alleen het kasteel betreden en hen buiten achterlaten!
Mijn broer is hoofd van de clan,
ik moet zijn bevelen opvolgen.
Als u het er niet mee eens bent,
kunt beter naar hem terugkeren
en u verontschuldigen.
Mijn excuses aan Taro?
Terugkeren naar daar?
Rustig!
Kurogane! Shirane!
Wat is er?
Meester Ikoma!
Bevel van de Hidetora!
Onze plotselinge komst
vereist voorbereidingen.
Wacht rustig buiten.
Genoeg!
Begrepen!
Jij ook,
je bent net zoals Taro.
Ik ben teveel voor jullie.
Helemaal niet!
Als u alleen was, was het een genoegen.
Je weet best dat ik dat niet kan.
U heeft zich teruggetrokken,
wat voor zin heeft een gevolg?
Alleen vogels, de dieren,
hebben niets nodig.
Genoeg uitvluchten.
Open de poorten!
Waar wacht je op?
Als ik zeg doe open, is dat niet voor hen!
Ik vertrek!
Open de poorten!
Sluit ze!
Ik zie je nooit meer terug.
Niemand in de dorpen.
Geen korrel rijst in de huizen.
In hun vlucht hebben de boeren alles meegenomen.
Geen keus.
Op naar het derde kasteel.
Voor jullie was dit het begin.
U zou... - Idioot!
Als ik het kon doen,
bleef ik niet hier, uitgehongerd.
Denk toch na.
Ik heb de kasteelheer verbannen.
Hoe zou ik hier worden ontvangen?
Op bevel van meester Taro
kom ik bezit nemen van het kasteel.
Open de poorten!
Zonder meester Saburo is dit kasteel niets.
Onze enige wens is
hem te volgen en voor hem te sterven.
Hij schijnt bij Fujimaki te zijn.
Opzij. Daar gaan we heen!
Hirayama Tango!
Meester Tango!
Rijst, specerijen.
Vermomd
heb ik van ver uw leed gezien.
Hoewel verbannen,
wil ik u toch nog dienen.
Ben jij dat, Tango?
Wacht!
Dat kan niet.
Een samouraï bedelt niet om rijst bij boeren.